मनिसा खनाल ।
सपनाका केही उज्याला किरण बोकेर,
आफ्नै आँगनदेखि टाढा निस्किएँ,
मनभरि हजारौँ चाहना सजाएर,
भविष्यको खोजीमा यात्रा रोजिएँ।
आमाको ममताले भरिएको घर छोड्दा,
बुवाको आशीर्वाद मुटुभरि बोकेँ,
आँखामा आँसु लुकाउँदै मुस्कुराएर,
सफलताको एउटा सपना बोकेँ।
बाटो सजिलो थिएन, काँडा पनि भेटिए,
कहिले थाकेर पाइला रोकिएझैँ लाग्यो,
तर मनभित्रको आशाको दियोले,
हरेक अँध्यारोमा बाटो देखाइरह्यो।
परदेशको भीडमा आफ्नोपन खोज्दै,
सम्झनामा गाउँ र घर सजाइरहेँ,
पसिनाका प्रत्येक थोपा–थोपामा,
भोलिको सुन्दर संसार बनाइरहेँ।
आज म टाढा छु, तर सपना टाढा छैन,
गन्तव्य कठिन छ, हिम्मत हारेको छैन,
समयले जति परीक्षा लिए पनि,
मेरो लक्ष्यप्रतिको विश्वास मरेको छैन।
एक दिन फर्केर यही माटोमा,
आफ्नो संघर्षको कथा सुनाउनेछु,
‘यात्रा कठिन थियो, तर हारिनँ’ भन्दै,
आफ्नै सपनाको शिखर चुम्नेछु।
किनकि यात्रा केवल दूरी होइन,
यो त आफूलाई चिन्ने एउटा अवसर हो,
भविष्यको खोजीमा हिँडेको यो यात्रा,
मेरो जीवनको सबैभन्दा सुन्दर अध्याय हो।
